Το σύνδρομο πρόσκρουσης ώμου ή αλλιώς σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής περιγράφει την προστριβή της κεφαλής του βραχιονίου στο ακρώμιο που προκαλεί ερεθισμό των τενόντων του στροφικού πετάλου του ώμου και τοπική φλεγμονή. Είναι έναν από τους συχνότερους παράγοντες που προκαλούν πόνο στην άρθρωση.
Ο χώρος μεταξύ της κεφαλής του βραχιονίου και του ακρωμίου είναι ιδιαίτερα στενός. Οτιδήποτε προκαλεί περαιτέρω στένωση του χώρου αυτού (περισσότερη τριβή) αποτελεί αιτία του συνδρόμου. Συνήθως ο πόνος εμφανίζεται μετά από μικροτραυματισμούς από επαναλαμβανόμενη χρήση του ώμου όπως συμβαίνει σε διάφορα αθλήματα (τέννις, σφαίρα, ακόντιο, βόλεϊ κλπ). Σε συνδυασμό με την πλημμελή προπόνηση και την κακή τεχνική το πρόβλημα επιδεινώνεται γρήγορα. Όσο στενότερος είναι ο υπακρωμιακός χώρος, τόσο ευκολότερη είναι η πρόσκρουση. Παράγοντες που συντελούν στην στένωση το χώρου αυτού είναι: (α). Η κατασκευαστική ιδιομορφία του ακρωμίου, (β). Οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις που συμβαίνουν με την πάροδο των χρόνων (αλλοιώσεις τενόντων, αρθρίτιδα ακρωμιοκλειδικής), (γ). Η μετατόπιση της κεφαλής του βραχιονίου που προκαλείται από αδυναμία των μυών του στροφικού πετάλου του ώμου (υπερακάνθιος και υπακάνθιος μυς).
Το σύνδρομο εμφανίζεται με πόνο στην πρόσθια ή την εξωτερική περιοχή του ώμου και ενδέχεται να αντανακλάται έως στον αγκώνα τον αυχένα και την ωμοπλάτη. Αρχικά ο πόνος είναι ήπιος και όχι συνεχής. Όσο η πρόσκρουση συνεχίζεται, ο πόνος επιδεινώνεται και περιορίζει τις καθημερινές δραστηριότητες ενώ μπορεί να εμφανίζεται κατά την ηρεμία ή στην διάρκεια του ύπνου. Ο ασθενής εμφανίζει το λεγόμενο "επώδυνο τόξο" δηλαδή ενόχληση, ιδιαίτερα έντονη κατά την απαγωγή του ώμου στο ύψος της κεφαλής.
Σε κάθε περίπτωση επώδυνης κατάστασης του ώμου, ο ασθενής πρέπει αρχικά να επισκεφθεί τον γιατρό του. Αυτός είναι αρμόδιος για να διαγνώσει εάν πρόκειται για σύνδρομο πρόσκρουσης ή για άλλη επώδυνη κατάσταση και να συστήσει τον τρόπο αντιμετώπισης.
Το πλάνο Φυσικοθεραπείας σε ασθενείς με σύνδρομο πρόσκρουσης έχει τρεις άξονες. Την ελάττωση του πόνου, την μυϊκή ενδυνάμωση και την βελτίωση του εύρους κίνησης. Δεδομένου ότι ο ώμος είναι η πιο πολύπλοκη άρθρωση του σώματος, το αποτέλεσμα της Φυσικοθεραπείας δεν εξαρτάται μόνο από την χρήση θεραπευτικών συσκευών αλλά και από την εφαρμογή εξειδικευμένων θεραπευτικών μεθόδων.
