Τα κατάγματα πλευρών είναι από τις πιο συχνές κακώσεις που συμβαίνουν σε τραυματισμούς του θώρακα και μπορεί να περιλαμβάνουν μία ή περισσότερες πλευρές.
Στις περισσότερες περιπτώσεις η διάγνωση γίνεται από μία απλή ακτινογραφία θώρακος σε συνδυασμό με τη φυσική εξέταση κατά την οποία εμφανίζεται πόνος και κρηγμός. Ύπουλα, ρωγμώδη κατάγματα γίνονται ορατά στην αξονική τομογραφία.
Τα κατάγματα των πλευρών δεν ακινητοποιούνται όπως συμβαίνει στα αντίστοιχα των άνω και κάτω άκρων γιατί ο θώρακας πρέπει να κινείται ελεύθερα για την αδιάκοπη λειτουργία της αναπνοής. Συνήθως τα κατάγματα των πλευρών αποκαθίστανται μόνα τους. Σε άτομα νεαρής ηλικίας ο χρόνος αποκατάστασης είναι 20 – 25 ημέρες, ενώ αυξάνεται σε άτομα μεγαλύτερων ηλικιών, σε πάσχοντες από οστεοπόρωση, σακχαρώδη διαβήτη και σε ασθενείς με χρόνια χρήση κορτικοειδών.
Εφόσον υπάρχουν βλάβες σε γειτονικές ανατομικές δομές όπως: αιμοθώρακας, πνευμοθώρακας ή δύσπνοια απαιτείται άμεση αξιολόγηση από τον θεράποντα ιατρό και νοσοκομειακή φροντίδα. Την πρώτη εβδομάδα μετά το κάταγμα πλευρών πρέπει να ελέγχουμε τακτικά τον θώρακα για συνοδές μετατραυματικές βλάβες. Ο πόνος στην περιοχή του κατάγματος μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες. Συνήθως περιορίζεται στην ακινησία και εντείνεται με την αλλαγή θέσης στον ύπνο, με τον βήχα και το φτέρνισμα.
Η αναπνευστική φυσικοθεραπεία είναι επιβεβλημένη τόσο σε ασθενείς με απλά κατάγματα χωρίς συνοδές βλάβες, όσο και σε ασθενείς με νοσηλεία. Στόχος της αναπνευστικής άσκησης είναι η διατήρηση του αερισμού των πνευμόνων και της λειτουργίας των αναπνευστικών μυών. Οι δύο αυτοί παράγοντες είναι βασικοί για την σωστή αναπνευστική λειτουργία και την πρόληψη των συνοδών αναπνευστικών λοιμώξεων. Επίσης η εφαρμογή ταινίας κινησιολογίας μπορεί να βοηθήσει στην ταχύτερη απορρόφηση του αιματώματος που πιθανώς να εμφανιστεί στην περιοχή του κατάγματος.
