Η πελματιαία
απονεύρωση είναι μία δέσμη κολλαγόνων ινών του πέλματος η οποία ξεκινάει από
τον αστράγαλο και καταλήγει στις μεταταρσιο-φαλαγγικές αρθρώσεις. Ρόλος της
είναι η διατήρηση της ποδικής καμάρας, η προστασία των ευαίσθητων δομών του
πέλματος και η απορρόφηση των κραδασμών κατά την κίνηση. Για να λειτουργεί
σωστά, η πελματιαία απονεύρωση πρέπει να βρίσκεται συνεχώς υπό τάση, ακριβώς
όπως η χορδή του τόξου.
Πελματιαία απονευρωσίτιδα
Είναι η φλεγμονή της πελματιαίας απονεύρωσης. Εμφανίζεται συχνά σε αθλητές,
κυρίως σε δρομείς, άλτες και χορευτές. Η πλημμελής προθέρμανση και το
ακατάλληλο έδαφος σε συνδυασμό με το ακατάλληλο παπούτσι αυξάνουν την
πιθανότητα εμφάνισης. Η φλεγμονή της πελματιαίας απονεύρωσης μπορεί να
παρουσιαστεί και σε άτομα που δεν αθλούνται συστηματικά.
Αιτιολογία
Το μεγάλο σωματικό βάρος, η εγκυμοσύνη, ο σακχαρώδης διαβήτης, η χρήση
ακατάλληλων υποδημάτων, η παρατεταμένη ορθοστασία, η μετακίνηση με φορτία, οι
διαταραχές στην ποδική καμάρα, η τάση στους μυς της γαστροκνημίας αυξάνουν τον
κίνδυνο εμφάνισης. Ο πόνος της φλεγμονής είναι χαρακτηριστικός και περιγράφεται
σαν «περπάτημα πάνω σε χαλίκι ή πάνω σε μυτερή πέτρα»
Άκανθα πτέρνας
Είναι
ένα αγκάθι στην πτέρνα, αποτέλεσμα χρόνιας πελματιαίας απονευροωσίτιδας. Στην
περιοχή της φλεγμονής σχηματίζονται ασβεστώσεις οι οποίες σταδιακά
οστεοποιούνται και εμφανίζεται ένα μεγάλο οστεόφυτο. Η άκανθα προκαλεί ερεθισμό
στους μαλακούς ιστούς του ποδιού και προκαλεί οξύ πόνο σε όλες τις
δραστηριότητες σε όρθια στάση.
Θεραπεία
Η φλεγμονή της πελματιαίας απονεύρωσης συχνά υποχωρεί χωρίς θεραπεία,
ενδέχεται όμως να επανεμφανιστεί και τότε υπάρχει ο κίνδυνος δημιουργίας
άκανθας. Σε αυτή την φάση χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση και παύση των
επιβαρυντικών δραστηριοτήτων έως ότου υποχωρήσει η φλεγμονή. Η παγοθεραπεία, η
χρήση υποπτερνίου και οι διατάσεις τις πελματιαίας απονεύρωσης βοηθούν
σημαντικά στην μείωση του πόνου. Εφόσον υποχωρήσει η φλεγμονή χρειάζεται
κατάλληλο πρόγραμμα προπόνησης - αποκατάστασης από τον φυσικοθεραπευτή και
χρήση σωστού παπουτσιού. Στις περιπτώσεις που η συντηρητική θεραπεία δεν
αποδίδει, επιλέγεται η χειρουργική αντιμετώπιση.
