Παράγοντες περιορισμού της κινητικότητας

Το ανθρώπινο σώμα διαθέτει μία σειρά δομών που είναι υπεύθυνες για την σωστή κινητική δραστηριότητα του. Η κίνηση του σώματος είναι απαραίτητη τόσο για την ποιότητα ζωής, όσο και για την επιβίωση. Η διατήρηση της σωματικής και πνευματικής υγείας του οργανισμού εξαρτάται κατά πολύ από την ποιότητα της κίνησης του σώματος. Το ανθρώπινο σώμα διαθέτει μία σειρά δομών οι οποίες είναι υπεύθυνες για την σωστή κινητική δραστηριότητα του. Στης δομές αυτές ανήκουν οι αρθρώσεις, οι αρθρικοί θύλακες, οι σύνδεσμοι, οι μυς, οι τένοντες, οι περιτονίες, τα αιμοφόρα αγγεία και τα νεύρα. Η δυσλειτουργία στις δομές αυτές, έχει ως αποτέλεσμα την έκπτωση στην ποιότητα της κίνησης και ενδεχομένως να δημιουργεί περιορισμό.
Φυσιολογικοί παράγοντες περιορισμού της κίνησης: 
Το εύρος της κίνησης ορίζεται φυσιολογικά από την κατασκευή της άρθρωσης. Η κίνηση περιορίζεται από την επαφή των οστών και των μυών, την τάση των μυών, των συνδέσμων, του θύλακα και λόγω ανατομικής κατασκευής του σώματος.
Παθολογικοί παράγοντες περιορισμού της κίνησης: 
Οστεοποιός μυΐτιδα, μυϊκή σύμφυση, κάταγμα, ασβεστοποίηση, μυϊκός σπασμός, μυϊκός τραυματισμός, αρθροπάθεια, θυλακίτιδα, οίδημα, τραυματισμός περιφερικού νεύρου, πάθηση κεντρικού νευρικού συστήματος είναι οι συχνότερες αιτίες περιορισμού της κινητικότητας. Ο φυσικοθεραπευτής αξιολογεί τον περιορισμό της κίνησης, υπολογίζει το φυσιολογικό της εύρος και προχωράει στην αποκατάσταση του. Ο εντοπισμός του περιοριστικού παράγοντα απαιτεί εμπειρία και γνώση τεχνικών αξιολόγησης.