Το νερό ως μέσο θεραπείας

Η ευεργετική επίδραση του νερού για την αποκατάσταση μυοσκελετικών παθήσεων ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Σήμερα παρά τον εκσυγχρονισμό των θεραπευτικών μέσων, η υδροθεραπεία κατέχει ένα σημαντικό κομμάτι στο χώρο της αποκατάσταση. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται σήμερα είναι: το δινόλουτρο άκρων και η πισίνα ύδρο-κινησιοθεραπείας.

Θεραπευτικές ιδιότητες του νερού
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του νερού με θεραπευτική επίδραση είναι: η άνωση, η αντίσταση και η θερμοκρασία.

Άνωση: Ένα σώμα ζυγίζει πολύ λιγότερο μέσα στο νερό, παρά έξω. Η άνωση ισοδυναμεί με την εξουδετέρωση του βάρους. Αυτό βοηθάει στη διευκόλυνση των κινήσεων του σώματος και συμβάλει στην αύξηση του εύρους κίνησης των αρθρώσεων ενάντια στη βαρύτητα. Προσφέρει καλή στήριξη σε περιπτώσεις διαταραχής της ισορροπίας και μειώνει το φορτίο που δέχονται οι αρθρώσεις τόσο της σπονδυλικής στήλης, όσο και των κάτω άκρων.

Αντίσταση: Ένα σώμα που κινείται στο νερό δέχεται από αυτό αντίσταση. Όσο μεγαλύτερη είναι η ταχύτητα, τόσο μεγαλύτερη αντίσταση δέχεται. Το είδος αυτό κίνησης ονομάζεται ισοκίνηση και χρησιμοποιείται ως ερέθισμα για την ανάπτυξη του κινητικού ελέγχου του εγκεφάλου, της ''αίσθησης της κίνησης'' και για την αποκατάσταση της μυϊκής ισχύος σε νευρολογικές και μυοσκελετικές δυσλειτουργίες.
Θερμοκρασία: Κατά γενικό κανόνα, το θερμό διεγείρει το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα ενώ το ψυχρό διεγείρει το συμπαθητικό. Με άλλα λόγια το θερμό νερό βελτιώνει τον μυϊκό τόνο, την μυϊκή απόδοση και προκαλεί αγγειοδιαστολή (υπεραιμία). Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις περιφερικής νευροπάθειας, η υδροθεραπεία με θερμοκρασία νερού 36 – 37^ο C συμβάλλει στην καλύτερη θρέψη και τόνωση των παρετικών μυών και ταυτόχρονα στην χαλάρωση των τεταμένων και υγειών ανταγωνιστών. Αντίθετα το ψυχρό νερό μειώνει την αγωγιμότητα των νευρωνικών συνάψεων. Η εφαρμογή ψυχρού σε μυοσκελετικους τραυματισμούς συμβάλλει στη συγκράτηση της φλεγμονής, στην μείωση του πόνου, και του οιδήματος. Η διάρκεια εφαρμογής του θερμού ή του ψυχρού, επηρεάζει το αποτέλεσμα της θεραπείας. Ο χρόνος θεραπείας είναι βασικός παράγοντας που συνεκτιμά ο φυσικοθεραπευτής ώστε να έχει το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Προϋποθέσεις για ένα σωστό πρόγραμμα αποκατάστασης

Η σωστή λήψη του ιστορικού του ασθενή, που θα βοηθήσει τον φυσικοθεραπευτή να θέσει τις σωστές παραμέτρους του προγράμματος ύδρο-αποκατάστασης. 

Η πισίνα πρέπει να είναι καθαρή, θερμαινόμενη, να έχει το κατάλληλο βάθος για τον ασθενή και για τον φυσικοθεραπευτή. Να διαθέτει γερανάκια ανύψωσης, σκάλες ή ράμπες με κουπαστές και αντιολισθητικές επιφάνειες. Στο χώρο πρέπει να υπάρχει επαρκής αερισμός και φωτισμός. Γενικά το περιβάλλον του υδροθεραπευτηρίου πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη. Μέσα στο νερό ο ασθενής πρέπει να αισθάνεται σαν παιδί και σαν παιδί να λειτουργεί.