Ο εκφυλισμός
των αρθρώσεων λόγω ηλικίας ή τραυματισμού είναι αναπόφευκτος με το πέρασμα του
χρόνου. Η προσπάθεια του σώματος να αντισταθμίσει τη φθορά γίνεται με τρόπο
ανεπιτυχή και έχει ως αποτέλεσμα το να "πιάνει άλατα η άρθρωση". Τα
άλατα δεν έχουν καμία σχέση με το αλάτι που τρώμε. Επιστημονικά ονομάζονται
οστεόφυτα και είναι η υπερβολική αύξηση του οστού γύρω από την άρθρωση,
αποτέλεσμα χρόνιας τοπικής φλεγμονής όπως είναι η εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα
και η τενοντίτιδα.
Συμπτώματα: Τα οστεόφυτα του αυχένα μπορεί να
προκαλούν έντονο ή και καθόλου συμπτώματα ανάλογα με την περιοχή στην οποία
βρίσκονται. Τα συνήθη συμπτώματα είναι: αίσθηση κριγμού, δυσκαμψία, τσούξιμο ή
τσίμπημα, μούδιασμα, κεφαλαλγία, μυϊκή αδυναμία, μυϊκός σπασμός, έλλειψη ισορροπίας
και ευαισθησία αν ερεθιστούν γειτονικοί ιστοί όπως μύες, νεύρα και τένοντες. Τα
συμπτώματα εμφανίζονται με τις κινήσεις του αυχένα και τείνουν να εξαφανίζονται
με την ανάπαυση.
Διάγνωση: Πέρα από την κλινική εικόνα, για να
εντοπιστούν τα οστεόφυτα χρειάζεται απεικονιστική διάγνωση όπως ακτινογραφία,
μαγνητική ή αξονική τομογραφία, διαγνωστικός υπέρηχος μυοσκελετικού.
Αντιμετώπιση: Στη φάση της φλεγμονής χορηγείται
κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή από τον θεράποντα ιατρό και συνιστάται ξεκούραση. Ο
φυσικοθεραπευτής παρεμβαίνει μόλις τα συμπτώματα της φλεγμονής περάσουν. Στην
φάση αυτή η φυσικοθεραπευτική παρέμβαση περιλαμβάνει: Τεχνικές χαλάρωσης των
καταβεβλημένων μυών, βελτίωσης της κινητικότητας του αυχένα και της στάσης του
σώματος, περιορισμό της φλεγμονής και του πόνου. Μετά το πέρας του προγράμματος
αποκατάστασης χρειάζεται επανέλεγχος του ασθενή από τον θεράποντα ιατρό, ώστε
να αξιολογηθεί ο βαθμός βελτίωσης και να καθοριστούν τα επόμενα βήματα.
"Άλατα",
μύθοι και πραγματικότητα
Υπάρχει η
εσφαλμένη εντύπωση πως τα "άλατα" μπορούν να αφαιρεθούν από τους
σπονδύλους με συντηρητικά μέσα ή πρακτικές θεραπείες. Θεραπείες μασάζ,
επιθέματα λάσπης, συσκευές laser και κρουστικών υπερήχων,
θεραπευτικά σκευάσματα και βότανα μπορούν να συρρικνώσουν ή να εξαφανίσουν τα
"άλατα"? Η απάντηση είναι μονολεκτική και σαφής: Όχι. Τα οστεόφυτα
δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία προέκταση του οστού. Οποιοδήποτε μέσο θα
μπορούσε να σπάσει το οστεόφυτο, θα έσπαζε και το οστό, προκαλώντας τραύμα, φλεγμονή
και εκ νέου οστεόφυτο. Κανένα συντηρητικό μέσο δεν μπορεί να
επηρεάσει τα "άλατα", τα οποία αφαιρούνται μόνο χειρουργικά. Η
ανακούφιση που ίσως νιώθει ο ασθενής μετά από τη συνηρητική θεραπεία οφείλεται
αποκλειστικά στην αναλγητική και μυοχαλαρωτική της δράση.
