Κρανιοεγκεφαλικές Κακώσεις

Οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις αφορούν τον εγκέφαλο, τα οστά του κρανίου, τα μαλακά μόρια και τις μήνιγγες ανεξάρτητα, ή σε συνδυασμό. Κακώσεις προκαλούνται από την βίαιη πρόσκρουση της κεφαλής πάνω σε σκληρή επιφάνεια ή από την πλήξη της από σκληρό ή αιχμηρό αντικείμενο. Ο εγκέφαλος μπορεί να τραυματιστεί επίσης από την βίαιη μετατόπιση και επαφή με την έσω επιφάνεια του κρανίου.
Κατάγματα του κρανίου
Ο θόλος του κρανίου συνήθως τραυματίζεται από πρόσκρουση. Η βάση του κρανίου μπορεί να τραυματιστεί έμμεσα από πτώση από ύψος και κακή προσγείωση με τα πόδια. Ένα κάταγμα μπορεί να είναι επιφανειακό ράγισμα, ή ράγισμα που φθάνει βαθύτερα, ή συντριπτικό κάταγμα. Ο εγκέφαλος πλήττεται είτε άμεσα από τα οστικά θραύσματα, είτε έμμεσα από την αιμορραγία στο σημείου του κατάγματος. Η αιμορραγία προκαλεί αιμάτωμα, το οποίο πιέζει και συνθλίβει τον εγκέφαλο ή τμήμα αυτού.
Εγκεφαλική θλάση
Είναι η καταστροφή της εγκεφαλικής ουσίας, αποτέλεσμα βαριάς πλήξης του κρανίου, από πρόσκρουση ή διαμπερές τραύμα από αιχμηρό αντικείμενο. Απειλεί άμεσα την επιβίωση και μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στις ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού (αναπνευστική και καρδιακή λειτουργία).
Εγκεφαλική διάσειση
Είναι αποτέλεσμα μετακίνησης του εγκεφάλου από χτύπημα του κρανίου. Δεν εμφανίζεται ανατομική βλάβη, υπάρχει όμως απώλεια συνείδησης και αμνησία για το γεγονός του τραυματισμού και ενδεχομένως για γεγονότα πριν τον τραυματισμό. Η διάγνωση μπορεί να δείξει διάχυτες μικροαιμορραγίες ή ελαφρές αλλοιώσεις των νευρικών κυττάρων.
Πότε πρέπει να υποψιαζόμαστε κρανιοεγκεφαλική κάκωση
Ευρήματα που μπορεί να παρατηρήσει κάποιος στις περιπτώσεις κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης είναι τα έξης: 
Τραύμα ή μώλωπας στο θόλο του κρανίου 
Παραμόρφωση (βαθούλωμα) στο θόλο του κρανίου 
Απώλεια συνείδησης ή σταδιακή μείωση επαφής με το περιβάλλον 
Αίμα ή ροή καθαρού υγρού από το αφτί ή την μύτη. 
Διαταραχή στον καρδιακό ρυθμό 
Διακοπτόμενη αναπνοή 
Έντονος πονοκέφαλος 
Άνισες κόρες των ματιών

Μετατραυματικές επιπλοκές

Υπαραχνοειδής αιμορραγία. Συνήθως προκαλείται από γενικότερη βλάβη του εγκεφάλου και οφείλεται σε ρήξη των αγγείων του υπαραχνοειδή χώρου. Αρχικά ο τραυματίας παρουσιάζει απώλεια του επιπέδου συνείδησης και δυσκαμψία αυχένα. 

Αιμάτωμα στον επισκληρίδιο χώρο που οφείλεται σε ρήξη της μέσης μηνιγγικής αρτηρίας.

Ο τραυματίας χάνει τη συνείδηση του και πέφτει σε βαθύ κώμα. Η αντιμετώπιση  είναι άμεση και χειρουργική. 

Αιμάτωμα στον υποσκληρίδιο χώρο που οφείλεται σε αιμορραγία των εγκεφαλικών φλεβών του υπασκληρίδιου χώρου. Ο τραυματίας πέφτει σε κώμα, ενώ συχνά προηγούνται συμπτώματα ημιπληγίας. Αντιμετωπίζεται χειρουργικά με παροχέτευση του αιματώματος. 

Βλάβες κρανιακών νεύρων. Η βλάβη μπορεί να είναι αποτέλεσμα τραυματισμού του νεύρου, ή να προκαλείται έμμεσα από πίεση σαν συνέπεια κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης.

Ανάλογα με το νεύρο που υπέστη βλάβη μπορούν να εμφανιστούν: συμπτώματα πάρεσης προσωπικού νεύρου, διαταραχή ή απώλεια ακοής, όρασης και όσφρησης.

Η συμβολή της Φυσικοθεραπείας
Η κρανιοεγκεφαλική κάκωση είναι μια επείγουσα κατάσταση που χρειάζεται άμεση διάγνωση και εντατική ιατρική αντιμετώπιση με σκοπό να διασφαλίσει την επιβίωση του τραυματία. Η φυσικοθεραπεία εφαρμόζεται στο στάδιο της ανάρρωσης.
Άμεσος στόχος είναι η διευκόλυνση της αναπνευστικής λειτουργίας, της κυκλοφορίας και η διατήρηση της κινητικότητας των αρθρώσεων. 
Απώτερος στόχος είναι η διατήρηση και βελτίωση της κινητικής δραστηριότητας και η ανάπτυξη δυνατοτήτων αυτοεξυπηρέτησης μέσα από τεχνικές νευροκινητικής εκπαίδευσης.
και την μυϊκή ενδυνάμωση. Ιδιαίτερη σημασία έχει το να εκπαιδευτεί ο ασθενής στο να χρησιμοποιεί σωστά το σώμα του ώστε να μην επιβαρύνει τις αρθρώσεις. Το πρόγραμμα υδροθεραπείας σε πισίνα ή ακόμα και στη θάλασσα είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην μακροχρόνια φροντίδα της οστεοαρθρίτιδας, αλλά και στην πρόληψη της επιδείνωσης της.