Το κερκιδικό
νεύρο είναι η συνέχεια του ραχιαίου δευτερεύοντος στελέχους. Περνάει από την
περιοχή της αμασχάλης προς τα κάτω, μεταξύ μέσης και μακράς κεφαλής του
τρικεφάλου. Ο κινητικός κλάδος του νευρώνει τον τρικέφαλο βραχιόνιο μυ, τον
αγκωνιαίο, τον μακρό και τον βραχύ εκτείνοντα τον καρπό και τους εκτείνοντες
του πήχη. Ο αισθητικός κλάδος νευρώνει το δέρμα της πίσω και έξω επιφάνειας του
βραχίονα, τις ραχιαίες επιφάνειες του αντιβραχίου, του καρπού και των
τρεισήμισι πρώτων δακτύλων.
Αιτιολογία
βλάβης
Βλάβη στο κερκιδικό νεύρο μπορεί να προκληθεί από:
Τραυματισμό: Κάταγμα στην μεσότητα του βραχιονίου, εξάρθρημα αγκώνα, τρώση των μαλακών μορίων της περιοχής μετά από ατύχημα και διάτμηση από τέμνων αντικείμενο (μαχαίρι, γυαλί, λάμα).
Πίεση: Λανθασμένη χρήση πατερίτσας που δημιουργεί πίεση στην περιοχή της αμασχάλης, στήριξη του κεφαλιού πάνω στο βραχίονα κατά τον ύπνο νεοπλασματικές εξεργασίες (όγκοι) της περιοχής.
Τοξικές
ουσίες: Συνήθως ο
μόλυβδος
Κλινική
εικόνα
Η κλινική εικόνα δεν είναι σε όλες της περιπτώσεις η ίδια. Διαφέρει ανάλογα με το ύψος της βλάβης.
Όταν η βλάβη εντοπίζεται στην περιοχή της αμασχάλης:
Εμφανίζεται αδυναμία έκτασης, κάμψης και υπτιασμού του αντιβραχίου, πτώση της παλάμης, αδυναμία έκτασης και κερκιδικής απαγωγής του αντίχειρα, αδυναμία έκτασης των δακτύλων (μεσοφαλαγγικών αρθρώσεων)
Όταν η βλάβη εντοπίζεται στο βραχίονα:
Εμφανίζεται η ίδια κλινική εικόνα με την προηγούμενη, με τη διαφορά ότι δεν επηρεάζεται η λειτουργία του τρικεφάλου και η αισθητικότητα στη ραχιαία (άνω) επιφάνεια του βραχίονα.
Όταν η βλάβη
εντοπίζεται στον αγκώνα:
Εμφανίζεται μερική πτώση της παλάμης (εξαιτίας της προσβολής του ωλένιου μυ), αδυναμία υπτιασμού του αντιβραχίου, έκτασης του αντίχειρα και των βασικών φαλαγγών των δακτύλων.
Εμφανίζεται μερική πτώση της παλάμης (εξαιτίας της προσβολής του ωλένιου μυ), αδυναμία υπτιασμού του αντιβραχίου, έκτασης του αντίχειρα και των βασικών φαλαγγών των δακτύλων.
Όταν η βλάβη
εντοπίζεται στο αντιβράχιο:
Εμφανίζεται η ίδια εικόνα με την προηγούμενη περίπτωση, με τη διαφορά ότι διατηρείται ο υπτιασμός (γύρισμα της παλάμης προς τα πάνω – κίνηση επαιτείας)
Εμφανίζεται η ίδια εικόνα με την προηγούμενη περίπτωση, με τη διαφορά ότι διατηρείται ο υπτιασμός (γύρισμα της παλάμης προς τα πάνω – κίνηση επαιτείας)
Φυσικοθεραπευτική
αξιολόγηση
Για να
εκτιμήσει την κατάσταση του νεύρου και να προχωρήσει στην αποκατάσταση, ο
φυσικοθεραπευτής λαμβάνει υπόψη του ορισμένα στοιχεία. Κυριότερα από τα οποία
είναι τα εξής:
Κυκλοφορία του αίματος: Το αντιβράχιο της πάσχουσας πλευράς είναι ψυχρότερο. Πολλές φορές εμφανίζεται πρήξιμο στη ραχιαία επιφάνεια της παλάμης (οίδημα Gubler).
Κινητικότητα των αρθρώσεων: Εμφανίζεται δυσκαμψία στις αρθρώσεις του αγκώνα, του καρπού και των δακτύλων.
Μυϊκός τόνος: Παρατηρείται ελάττωση του μυϊκού τόνου της πάσχουσας περιοχής (εκτείνοντες) και αύξηση του τόνου των ανταγωνιστών καμπτήρων. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την αδυναμία κίνησης και την παραμόρφωση η οποία είναι περισσότερο εμφανής στον καρπό και τα δάκτυλα.
Μυϊκή ατροφία των μυών του βραχίονα και του αντιβραχίου. Υπολογίζεται μετρώντας την περίμετρο αυτών με τις περιμέτρους της υγιούς πλευράς.
Απώλεια αισθητικότητας: Αδυναμία στην αίσθηση της αφής, του πόνου, του ζεστού, του κρύου κλπ
Κυκλοφορία του αίματος: Το αντιβράχιο της πάσχουσας πλευράς είναι ψυχρότερο. Πολλές φορές εμφανίζεται πρήξιμο στη ραχιαία επιφάνεια της παλάμης (οίδημα Gubler).
Κινητικότητα των αρθρώσεων: Εμφανίζεται δυσκαμψία στις αρθρώσεις του αγκώνα, του καρπού και των δακτύλων.
Μυϊκός τόνος: Παρατηρείται ελάττωση του μυϊκού τόνου της πάσχουσας περιοχής (εκτείνοντες) και αύξηση του τόνου των ανταγωνιστών καμπτήρων. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την αδυναμία κίνησης και την παραμόρφωση η οποία είναι περισσότερο εμφανής στον καρπό και τα δάκτυλα.
Μυϊκή ατροφία των μυών του βραχίονα και του αντιβραχίου. Υπολογίζεται μετρώντας την περίμετρο αυτών με τις περιμέτρους της υγιούς πλευράς.
Απώλεια αισθητικότητας: Αδυναμία στην αίσθηση της αφής, του πόνου, του ζεστού, του κρύου κλπ
Φυσικοθεραπευτική
αντιμετώπιση
Όπως σε κάθε βλάβη νωτιαίου νεύρου, στόχος της φυσικοθεραπείας είναι η διατήρηση της φυσιολογικής λειτουργίας του μέλους. Αυτό επιτυγχάνεται με την επίτευξη των εξής επιμέρους στόχων:
Καθυστέρηση της μυϊκής ατροφίας
Πρόληψη των παραμορφώσεων
Διατήρηση της κινητικότητας (ενεργητικά είτε παθητικά)
Βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος
Πρόληψη ή απορρόφηση του οιδήματος
Μυϊκή επανεκπαίδευση με την εφαρμογή τεχνικών feedback.
