Αυχενική Δισκοκήλη

Η αυχενική δισκοκήλη είναι από τις συχνότερες παθήσεις της σπονδυλικής στήλης. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, με μεγαλύτερη όμως συχνότητα σε άτομα ηλικίας 35-55 ετών. Τα επίπεδα στα οποία εμφανίζεται περισσότερο είναι με σειρά συχνότητας ο τέταρτος αυχενικός δίσκος, ο πέμπτος και ακολουθεί ο τρίτος.

Γιατί εμφανίζεται η αυχενική δισκοκήλη 

1. Συχνά η δισκοκήλη είναι αποτέλεσμα τραυματισμού π.χ συμπίεση μετά από πτώση, εκτίναξη του κεφαλιού προς τα εμπρός σε τροχαίο ατύχημα και τραυματισμός του αυχένα από άμεσο κτύπημα.
2. Σημαντική αιτία είναι η φθορά με την πάροδο του χρόνου, η οποία σε συνδιασμό με την καταπόνηση του αυχένα σε ορισμένα επαγγέλματα και την κακή στάση επιταχύνουν την εμφάνιση συμπτωμάτων.
3. Κλιματολογικές συνθήκες (θερμοκρασία, σχετική υγρασία και ατμοσφαιρική πίεση).

Συμπτώματα

Συνήθως τα συμπτώματα εμφανίζονται όταν υπάρχει βεβαρημένο ιστορικό. Δεν είναι όμως σπάνιο τα συμπτώματά να εμφανιστούν αυτόματα, χωρίς προηγούμενο ιστορικό.
1. Πόνος στην αυχενική μοίρα ο οποίος συχνά αντανακλά στο κεφάλι (ινιακή κεφαλαλγία), στη ράχη, στις ωμοπλάτες, στον ώμο, στο βραχίονα και μέχρι το χέρι.
2. Αυχενική δυσκαμψία, ιδίως στην κάμψη - έκταση και στις πλάγιες κινήσεις.
3. Διαταραχές της αισθητικότητας στα άνω άκρα (μούδιασμα, ψευδές αίσθημα κρύου ή ζεστού, βελονιάσματα, αίσθηση κνισμού στην ωμοπλάτη, στο βραχίονα αλλά έως και στο χέρι.
4. Μυϊκή αδυναμία: Ανάλογα με την νευρική ρίζα που πιέζει ο δίσκος, εμφανίζεται ενίοτε μυϊκή αδυναμία στα άνω άκρα, στην απαγωγή του ώμου, στην κάμψη του αγκώνα, στο σφίξιμο της γροθιάς, ή στην απαγωγή των δακτύλων.
5. Συχνά οι ασθενείς αναφέρουν ζάλη, αστάθεια, βαρύ κεφάλι, πονοκέφαλο και ίλιγγο με έμετο. Υπάρχουν ασθενείς με δισκοκήλη που δεν αναφέρουν πόνο στον αυχένα, αλλά έχουν μουδιάσματα στα χέρια και αστάθεια.

Συντηρητική αγωγή

Περιλαμβάνει Φυσικοθεραπεία, βελονισμό και φαρμακευτική αγωγή με ομοιοπαθητικά ή συμβατικά σκευάσματα. Εφ’όσον τα συμπτώματα υποχωρούν, συνεχίζεται η συντηρητική αγωγή και η παρακολούθηση του ασθενούς. Τις περισσότερες φορές η Φυσικοθεραπεία αρκεί για να υποχωρίσουν τα συμπτώματα. Αν όμως τα συμπτώματα δεν υποχωρούν, ή επανεμφανίζονται μόλις τελειώσει η συντηρητική αγωγή, τότε τον λόγο λαμβάνει ο νευροχειρούργος.

Χειρουργική αποκατάσταση

Η χειρουργική αντιμετώπιση αποφασίζεται όταν δεν αποδώσει η συντηρητική αγωγή και συγκεκριμένα: όταν υπάρχει πόνος για διάστημα μεγαλύτερο από 2 μήνες, όταν υπάρχει πόνος με τάση επιδείνωσης ή όταν ο ασθενής εμφανίζει μυική αδυναμία ή ατροφία μυών, όταν δηλαδή υπάρχει νευρολογικό έλλειμμα. Η δισκοκήλη και τμήμα του δίσκου αφαιρείται και τοποθετούνται μεταλλικοί κλωβοί ή και τεχνητός μεσοσπονδύλιος δίσκος, ώστε να διατηρηθεί η φυσιολογική εμβιομηχανική της σπονδυλικής στήλης.

Προληπτική Φυσικοθεραπεία - Εργονομία

Πολύ συχνά οι ασθενείς ρωτούν αν η κήλη μπορεί να θεραπευτεί. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος, όπως όλοι οι υπόλοιποι ζωντανοί ιστοί του σώματος μας, φθείρονται στην πάροδο του χρόνου. Αυτή είναι μία φυσιολογική διαδικασία από την οποία δεν μπορεί να εξαιρεθεί κανένας ζωντανός οργανισμός. Δεν υπάρχει μέθοδος που να επαναφέρει τον δίσκο στην κατάσταση πριν από την κήλη, μπορεί όμως η φθορά να καθυστερήσει σημαντικά εαν ληφθούν εγκαίρως ορισμένα προληπτικά μέτρα:
1. Η φυσικοθεραπεία πρέπει να επαναλαμβάνεται προληπτικά 2 έως 3 φορές το χρόνο, δηλαδή ανά 4 με 6 μήνες. Τα μέσα που εφαρμόζονται έχουν σαν σκοπό την παύση του πόνου, την τόνωση και τη θρέψη των ιστών, την μυική χαλάρωση, την ενδυνάμωση και την πρόληψη της δυσκαμψίας και της μυικής ατροφίας.
2. Αρμοδιότητα του φυσιοθεραπευτή είναι να μάθει στον ασθενή να πως να ζει με το πρόβλημα του. Να τον εκπαιδεύσει στο πως να κινείται, να δουλεύει, να κοιμάται, να βλέπει τελεόραση, να κάθεται στον υπολογιστή, τι να αποφεύγει, τι ασκήσεις να κάνει, τι ασκήσεις να μην κάνει, πως γενικά να συμπεριφέρεται στον αυχένα του. Η παρακολούθηση του ασθενή απο τον φυσικοθεραπευτή είναι μακροχρόνια. Δεν είναι όμως εξάρτηση, αλλά μιά σχέση βασισμένη στην αμεσότητα και την ειλικρίνεια.