Οι μηνίσκοι είναι δύο σφηνοειδείς ινοχόνδρινοι δίσκοι με
δρεπανοειδές σχήμα που βρίσκονται στην
άρθρωση του γόνατος, ανάμεσα στον μηρό και την κνήμη. Παίζουν ρόλο στη
σταθερότητα της άρθρωσης και στην βελτίωση της ολίσθησης μεταξύ των αρθρικών επιφανειών. Επιπλέον,
είναι τα αμορτισέρ του γόνατος, γιατί απορροφούν και κατανέμουν σωστά τα φορτία
που μεταφέρονται στην κνήμη από τον μηρό.
Ρήξεις: Οι
μηνίσκοι είναι δύο, ο έσω και ο έξω. Ο έσω μηνίσκος είναι περισσότερο ακίνητος
από τον έξω γιατί συνδέεται με τον έσω πλάγιο σύνδεσμο και τον αρθρικό θύλακο,
γι’ αυτό είναι πιο επιρρεπή σε τραυματισμούς. Βλάβη σε έναν υγιή μηνίσκο μπορεί
να προκληθεί από τις εξής αιτίες: Μη
φυσιολογική υψηλή καταπόνηση (επαγγέλματα που απαιτούν γονυπετή στάση,
παρατεταμένη δραστηριότητα σε στάση οκλαδόν). Έμμεση βία (έκταση του γόνατος και στροφή του μηρού με σταθερή
την κνήμη).
Άμεση βία
(κατάγματα στην περιοχή των αρθρικών επιφανειών και εξαρθρήματα γόνατος).
Η
ρήξη ενδέχεται να είναι σταθερή ή ασταθής. Στην πρώτη περίπτωση το τραυματισμένο
τμήμα δεν αποσπάται από τον μηνίσκο. Όταν η ρήξη είναι ασταθής το τραυματισμένο
τμήμα του μηνίσκου αποκολλάται και κινείται ελεύθερα.
Κλινικά συμπτώματα:
Πόνος στο έσω ή το έξω τμήμα του μεσαρθρίου διαστήματος, ανάλογα με το σημείο
της ρήξης, μπλοκάρισμα της κίνησης του γόνατος ειδικά όταν το σπασμένο τμήμα
του μηνίσκου ενσφηνώνεται ανάμεσα στις αρθρικές επιφάνειες και αίμαρθρο
(αιμάτωμα στην άρθρωση του γόνατος). Κατά την ψηλάφηση εμφανίζεται οξύς πόνος
θετικό Mc Murray’s
test.
Απεικονιστικός έλεγχος:
Επειδή η απλή ακτινογραφία δεν μπορεί να στηρίξει από μόνη της την διάγνωση της
κάκωσης, συστήνεται η μαγνητική τομογραφία (MRI). Η σωστή διάγνωση τίθεται με
συναξιολόγηση της μαγνητικής τομογραφίας και των κλινικών συμπτωμάτων.
Αντιμετώπιση:
Λόγω της κακής αιμάτωσης των μηνίσκων, ένας τραυματισμός είναι δύσκολο να
αποκατασταθεί από μόνος του. Οι οξείες ρήξεις των μηνίσκων αντιμετωπίζονται
κατά βάση χειρουργικά με αρθροσκόπηση. Η συντηρητική αντιμετώπιση με νάρθηκα,
παγοθεραπεία και αναλγητικά συνίσταται στις εκφυλιστικές κακώσεις, σε ασθενείς
προχωρημένης ηλικίας, ώστε να αποφευχθεί η επέμβαση σε ένα ήδη επιβαρυμένο
αρθριτικό γόνατο.
Φυσικοθεραπεία:
Εφαρμόζεται σχεδόν αμέσως μετά το χειρουργείο. Το πρόγραμμα αποκατάστασης
επιλέγεται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή και περιλαμβάνει
παγοθεραπεία, ανάκτηση του πλήρους εύρους κίνησης του γόνατος, και ενδυνάμωση
τετρακεφάλου. Η εφαρμογή ηλεκτρικού ερεθισμού χρησιμοποιείται για την
αντιμετώπιση του οιδήματος και του πόνου, ενώ η βιο-φωτοδιέγερση με ακτίνες laser διεγείρει την επούλωση των
τραυματισμένων ιστών. Σε κάθε περίπτωση το πρόγραμμα φυσικοθεραπείας πρέπει να
διαμορφώνεται από τον θεράποντα ιατρό και να εκτελείται μόνο από
φυσικοθεραπευτή.
