Φυσικοθεραπεία και ρευματοειδής αρθρίτιδα

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι το συχνότερο ρευματικό νόσημα. Πρόκειται για μια χρόνια αυτοάνοση φλεγμονώδη νόσο των αρθρώσεων που προσβάλλει και διάφορα άλλα όργανα.
Μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας, αλλά συνήθως προσβάλλει άτομα ηλικίας 30-50 ετών.
Η εξέλιξη της νόσου μπορεί να είναι σταδιακή ή οξεία. Αρχικά εμφανίζονται γενικά συμπτώματα όπως: αρθραλγίες, ανορεξία, απώλεια βάρους και αδυναμία. Tελικά εμφανίζεται φλεγμονή και συμπτώματα αρθρίτιδας. Eνδέχεται βέβαια τα συμπτώματα της φλεγμονής να είναι αιφνίδια.
Η αρθρίτιδα συνήθως εντοπίζεται στις ίδιες αρθρώσεις στις δύο πλευρές του σώματος.
Eίναι δηλαδή συμμετρική και συνήθως αφορά πολλές αρθρώσεις (πολυαρθρίτιδα). 
Σπανιότερα η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να αρχίσει με ασύμμετρη προσβολή λίγων αρθρώσεων, (ολιγοαρθρίτιδα), ή μιας άρθρωσης (μονοαρθρίτιδα).   Η νόσος μπορεί να προσβάλει oποιαδήποτε άρθρωση των άνω και κάτω άκρων. Συχνοτερα προσβάλλονται οι πηχεοκαρπικές αρθρώσεις, οι αρθρώσεις των δακτύλων των χεριών και των γονάτων. Επίσης, ενδέχεται να προσβληθούν οι αρθρώσεις της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Τα κύρια κλινικά χαρακτηριστικά της αρθρίτιδας: 
Ο πόνος και η διόγκωση της άρθρωσης.
Η αύξηση της τοπικής θερμοκρασίας της άρθρωσης. 
Η ευαισθησία στην πίεση.
Η πρωινή δυσκαμψία και η δυσκολία στις κινήσεις της άρθρωσης. 
Διαταραχές στις κινήσεις των αρθρώσεων. 
Αρθρικές παραμορφώσεις, και υπεξαρθρήματα σε διάφορες αρθρώσεις και κυρίως στις αρθρώσεις των δακτύλων και βλαισότητα των γονάτων και των ποδοκνημικών αρθρώσεων.
Θεραπευτική αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας: 
H επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται από δύο βασικούς παράγοντες: την έγκαιρη διάγνωση  και την άμεση και ορθή θεραπευτική παρέμβαση. 
Η φαρμακευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει: 
Αναλγητικά
Κορτιζόνη
Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα 
Φάρμακα που αναστέλλουν την εξέλιξή της (τροποποιητικά, Βιολογικοί παράγοντες).
Φυσικοθεραπευτική Αντιμετώπιση: 
Για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα δεν υπάρχει πλήρης ίαση. Η αντιμετώπιση από τον φυσικοθεραπευτή αποσκοπεί στο να μπορεί  ο ασθενής να είναι ανεξάρτητος και αυτοεξυπηρετούμενος για να καλύψει τις καθημερινές του ανάγκες. 
Ένα Ολοκληρωμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας πρέπει να αποσκοπεί: 
Στην διατήρηση της κινητικότητας των αρθρώσεων.
Στην βελτίωση της μυϊκής δύναμης και της αντοχής. 
Στη διδασκαλία του κινητικού ελέγχου και την βελτίωση της φυσικής κατάστασης.
Στη διατήρηση της σωματικής ευεξίας στο μέγιστο βαθμό, πoυ συνεπάγεται μια φυσιολογική καθημερινή ζωή.